شاید برای بعضی ها معنی شکر کردن این است که دستان خود را طرف آسمان بگیرند و بگویند الهی شکر ، البته شکر زبانی لازم است و به انسان انرژی مثبت می دهد ولی شکر واقعی  استفاده درست و صحیح از نعمت های الهی است. مثلا شکر نعمت چشم این است که سعی کنیم با چشمان خود چیزهای زیبا ببینیم ، علم آموزی کنیم ، و نظر نکردن به آنچه  نهی شده است و همینطور مواظبت کردن از آن یعنی چکاب مرتب چشم ، تقویت چشم ، رعایت نکات بهداشتی  در مورد چشم و...............   در مورد تک تک  اجزا بدن هم همین طور  و هر کدام شکر جداگانه برای خودشان دارند.  حتی نعمتها دیگر مثل فرزند ، همسر ، دوست و....  وحتی نعمت های مادی  .همه شکرانه جدا دارد که ما با رعایت حقوق آنها و محبت و قدر دانستن، شکر نعمت الهی را به جا می آوریم . شکر هر نعمت الهی به نظر من خودش احتیاج به یک فسفه دارد .امیدوارم  از شاکرین در گاه حق باشیم