گل نرگس

 بعضی از آدمها را شاید دیده اید که در روابط با دیگران در حال تعادل هستند

 بیکوچکترین خطایی .... درست مثل  یک ربات  روبروی شما ،  عیناً شبیه خودتان

بیهیچ تلاش و خلاقیتی ، هیچ وقت  برنامه ای فراتر از شما ندارند  . یعنی اگرزنگ

بزنی و حالشان را بپرسی، زنگ می زنند،پیام بفرستی برایتان پیام می فرستند ،

ایمیل بفرستی ایمیل می فرستند، بگویی دوستت دارم می گویند دوستت دارم ،

دعوا کنی دعوا می کنند ، قهر کنی قهر می کنند ، هدیه بدهی هدیه می دهند ،

خوشحال باشی انرژی میدهند ، غمگین باشی غمگین ترت می کنند ،  ........

خلاصه می شوند به اینکه خوبی کنی خوبی می کنند بدی کنی بدی می کنند .

هیچ گاه در کنار این آدمها از زندگی لذت نخواهید برد .

یک جا چشم‌هایت را باز می‌کنی و می‌بینی بیشتر تو بودی که برای حفظ

رابطه با این جور آدمها تلاش کرده بودی و این آدمهای مقابلت تنها آینه‌ای در برابر تو 

بودند ،  تو که خسته شوی ، تو که کم انرژی شوی ،  تو که برای  مدتی خودت را 

پشت یک اتفاق پنهان کنی ،  تو که از اتفاق کوچک یا بزرگی دلخور شوی ،  تو که

شلوغ شوی. می‌بینی این آدم‌ها نیستند. رفته‌اند… شاید رفته‌اند تا جای دیگرربات

شوند… در رابطه با این جور آدمها همیشه احساس تنهایی خواهید کرد.