همچنین خداوند حوا را  و هم جنسانش را به جهت خطا و معصیتش و اصرار بر شوهر بخطا وخوردن آن حبه که معصیت بود به چند چیز مبتلا نمود :

-         ناقص بودن عقل

-         ناقص بودن در دین که در هرماه  حیض شوند و از فضل نماز و عبادت محروم شود .

-         ناقص بودن ارث  او و زنان ذریه اش که نصف میراث مردان شد.

-        شهادتش نصف شهادت مردان است

-         امر طلاقشان  به دست شوهرانشان شد

-        سختی زائیدن بر آنها مسلط شد

-  ازمنصب پیغمبری محروم شدند که هیچ زنی پیغمبر و رییس دینی نخواهد شد.

-        در بیشتر ایام زندگی دل شکسته و غصه دار باشند .

پس از آن ابلیس هم از آسمانها رانده شد و فرار کرد و خطاب غضب به او رسید که جهنم را از تو و از اطاعت کنندگان تو پر خواهم کرد . و پس از آن آدم و حوا را به زمین آوردند آدم علیه السلام را در کوهی از کوههای هند ، میان دریا گذاشته و حوا را در شهر جده که ساحل دریای مکه است گذاشتند و آن دو بزرگوار در مقام توبه از خطای خود و از فراق و دوری یکدیگر و غصه بیرون شدن از بهشت شب و روز در سالهای دراز مشغول گریه و تضرع و زاری و توبه شدند تا آنکه سیصد سال به همین منوال گذرانیده و نهرها از آب دیدگان آنها جاری شد وملائکه آسمانها و حیوانات و پرنده ها و چرنده ها برای آنها رقت و اظهار حزن نمودند و اذن از مصدر جلال الهی صادر شد که جبرائیل بر آنها نازل شود و کلمات توبه و توسل به خاتم انبیا و اهل بیت طاهرینش را به آنها تلقین کند تا آنکه توبه آنها قبول شد وعفوالهی شامل حال آنها گردیدو خداوند بین آن زن و شوهرجمع نمود در زمین مکه معظمه ومدت زمانی با یکدیگردرآن سرزمین مشغول عبادت حق تعالی بودند. 

ادامه دارد ...

منبع : زندگانی پیامبران به قلم علامه دانشمند آیت الله لواسانی نجفی