پس از آن حق تعالی به قدرت کامله اش در آن جسد مطهر آدم علیه السلام چهار

 چیز ایجاد فرمود :

1-   نور که به توسط او عاقل شود و با فهم و روشن ضمیر و خدا شناس گردد.

2-   شعله از آتش که به واسطه او غذا  د رمعده پخته شود و اگر آن آتش نبود

 غذا در معده ترش و متعفن شده و از حلق استفراغ میشد .

3-   قطعه ای از باد که آن آتش را در باطن روشن و شعله ور کند.

4-   مقداری از آب که شدت حرارت و سوزندگی آن آتش را قدری تخفیف بدهد و

 سبک کند تا آنکه باطن همه اش نسوزد .

 پس از آن باز به قدرت کامله  چهار قّوه در او قرارداده برای حفظ سلامتی

 و زندگی او که اگر یکی از آن قوه از او زایل شود البته زندگی بر او سخت

 خواهد شد ، بلکه به هلاکت خواهد رسید .

1-   قوه جاذبه که آن غذا و آبی که وارد دهن می شود آن قوه او را جذب و

 سرازیر در معده نماید و درحلق نماند که انسان را خفه و هلاک کند .

2-   قوه ماسکه که آن غذا در معده نگاه بدارد تا پخته شود و به زودی بطور

 اسهال از او دفع نشود که بدن ضعیف و تدریجا تلف شود..

3-   قوه هاضمه که آن غذا را هضم و تجزیه کند و شیره صاف او را گرفته و

 چهار قسمت نماید یک قسمت به رنگ سرخ که خون است و اورا در تمام

 اجزا بدن از مغز سر تا ناخن پا به میزان  معینی بدون زیاده ونقص قسمت و

 جاری نماید به توسط رگهایی در بدن که به منزله نهرها هستند و یک

 قسمت  را منی نموده به رنگ دیگر و در صلب جا دهد و قسمت سوم را بلغم

 نموده و درجای خودش جا دهد که به توسط او خالی بودن معده و

 گرسنگی را انسان ادراک کندو وقسمت چهارم را زهره تلخ نموده و درکیسه

 او بریزد که قوت و ضعف خود را بفهمد و احساس کند .

4-   قوه دافعه که پس از آنکه غذا در معده پخته و شیره کشی شد و کثافات

 او در شکمبه جمع آوری شد  قوه دافعه آن کثافتها را از مخرج بول وغایط با

 تمام قوت دفع و اخراج کند و اگر او نبود ممکن نمی شد  اخرا ج آن کثافات

 به هیچ آلتی و به هیچ وسیله و پس از کامل شدن جسد عنصری حضرت

 آدم علیه السلام و لوازم زندگی و حیاتش در دار دنیا آن جسد مطهر چهل

 سال بی روح باقی ماند.

منبع : زندگانی پیامبران به قلم علامه دانشمند آیت الله لواسانی نجفی