الگو خواهی که الگو یابی  را در پی دارد به خصیصه ی کمال گرایی در انسان بر 

می گردد .

کمال گرایی ، آدمی را از درون به گریز و گرایش وا می دارد تا خود را به کسانی که 

مظهر کمالات اخلاقی هستند نزدیک کند صفات آنان را کسب و آنها را در شخصیت 

خویش جذب نماید . 

الگو یابی ممکن است انتخابی ، تحمیلی و یا ناخودآگاه باشد .  چه بسیاری از 

اطرافیان ما بی آن که متوجه باشیم برای ما الگو شوند ما از گفتار ، رفتار ، و 

حرکات آنها الگو بگیریم این الگو ممکن است الگوی خوب و ایده آلی باشد و عکس 

آن هم ممکن است به هر حال خواسته یا نا خواسته تأثیر خود را چه مثبت و چه 

منفی بر ما خواهند گذاشت . 

پس بهتر است قبل از آن که الگوهای تحمیلی بر ما هجوم آورند ما خود انتخاب 

کنیم .  الگوهایی که اسوه حسنه هستند کسانی که می توان با تمام وجود از 

آنها سرمشق گرفت . 

از برترین الگوهای هستی :

- به هرکسی می رسید سلام می کرد  چه توانگر چه درویش چه کوچک چه بزرگ 

- خوش معاشرت و خوش رو بود همیشه تبسم بر لب داشت و خنده اش بدون قههقه بود . 

- متواضع ، سخاوتمند و مهربان بود

- پوزش عذر خواهان را می پذیرفت 

- به همه احترام می گذاشت از فال بد زدن بدش می آمد و دوست داشت

همیشه از خوبی ها گفت و گو شود .

- بردبارترین، شجاع ترین ، دادگرترین ، مهربان ترین و بخشنده ترین و

 پرحوصله ترین مردم بود. 

- درشت خو ، تند خو ، پرخاشگر و عیب جو نبود . 

- خود را ازسه خصلت رهانده بود: ستیزه جویی، پرگویی و آنچه به کارش نمی آمد.

- هیچ کس را سرزنش نمی کرد و هیچ گاه حرف کسی را  نمی برید ، در مورد 

یارانش پرس و جو می کرد .

اگر یکی غایب بود دعایش می کرد و اگر بیمار بود به دیدنش می رفت . 

- بدی را با بدی پاسخ نمی داد بلکه می بخشید و گذشت می کرد . 

او در بخشش و سخاوت ، عطوفت و رأفت ، رشادت و شجاعت ، حکومت و 

سیاست، ریاست و کیاست ، بندگی و عبادت ، عدل و عدالت ، دلجویی وعیادت ، 

شرافت و کرامت ، نرمش و قاطعیت اسوه بود . 


آیا او کسی غیراز علی ( ع ) می باشد که برترین الگوی جهانیان است . 


( قسمتی از کتاب آینه در آینه )