شاید تصور کنید منظور از قویترین های جهان مردانی  هستند که وزنه های ۲۵۰

کیلویی را یک ضرب بالا می برند و چند ثانیه ای نگه می دارند و بعد از آن هم با  شور

وشعف و تشویق عده کثیری روبرو می شوند و بابت کارشان مدال یا پاداش هم

می گیرند. نه منظور من زنانی هستند که به تنهایی بار سنگین مسئولیت زندگی

را نه چندثانیه بلکه سالها روی دوش خود میکشند و نمی گذارند پایه های  

زندگی شان روی زمین بیافتد. این زنان ضمن اینکه تشویق نمی شوند و پاداش هم

نمی گیرند .بلکه با مشکلات عدیده ای چون ، نامردمی ها ، قضاوت های

ناعادلانه و ناحق ، رفتارهای نادرست، ترس ها، تهدیدها، فشارها، خناسین

و ... هم روبرو می شوند. 

 کسی تحسین  و تشویق شان نمی کند  و از  پاداش  هم هیچ خبری نیست .

کار می کنند ، درس می خوانند ، پیشرفت می کنند ، عاشق می شوند و اعتماد

می کنند و تمام هم و غم شان این است که :

 فرزندانی تربیت کنند که انسان باشند فقط انسان .......

آنها به خاطر فرزندانشان وقتی دلشان گریه می خواهد باید بخندند ،  فروریخته اند اما

باید مقاومت کنندو درحالی که خودشان حمایت نیاز دارند حامی می شوند حامی

کسانی که به او تکیه کرده اند تا آینده ای روشن داشته باشند . و در پناه او که 

که تنها پناهش خداوند است  پناه گیرند.  این زنان  بار جامعه که نیستند هیچ، بلکه 

 یار جامعه هستند.

به حقیقیت امروز که نه  هر روز، روز  آنان است. آنان که معنای  فاطمه بودن ، زن

بودن، مادر بودن را معنا کرده اند و به دنیا میگویند راه  فاطمه همیشه فاطمه است.

این زنان برگرفته از لبخند زیبای خداوند هستند و خداوند درحالیکه به آنان مباهات

می کند به فرشتگان می گوید: گفتم من چیزی می دانم که شمانمی دانید.