بي مصرف ترين روزها، روزي است كه در آن نخنديده باشيم    چارلز فيلد

این جمله را در یکی از سایتها امروز خووندم خیلی جالب بود . ولی من اعتقاد دارم باید خنده از ته دل باشدو خوشحال درونی باشد هرچند ظاهری آرام و بدون تبسم داشته باشی. خوب خوشحالی درونی یعنی چی ؟ من کمی از تجربیاتم براتون  می نویسم.  اول اینکه چیزی که به شما احساس خوب میدهد دوست داشتن  همه بنده های خداست ،  حتی کسانی که با شما دشمن هستند البته دشمنان را باید کمی بیشتر دوست داشته باشیم چون  فواید زیادی دارند 1- باعث پیشرفتتان  می شوند 2- صبورتان می کنند 3- دنیا را از یکنواختی براتون در می آورند  4- مهارت زندگی کردن را به شما یاد میدهند 5- به شما فکر کردن یاد می دهند که خیلی کار سختی است .  اینطوری قلبتان سبک میشود و احساس خوب که همان خنده از ته دل به شما دست میدهد. دوم اینکه کینه کسی را به دلتان راه ندهید و همه را بخششید به افراد با عنوان نگاه نکنید ( مادر شوهر ، مادر زن ، همسایه ، خواهر شوهر ، خواهر زن ، رقیب ، همکار، .................) به همه به عنوان بنده خدا نگاه کنید که هر کدام تابلویی از خلاقیت های پروردگار هستند و باید دوستشان داشته باشید انتقام را به کائنات بسپارید  او خودش بطور اتوماتیک و خودکار از افراد بد انتقام می گیرد و نیازی به کمک ما ندارد . اگر کسی به شما بد کرد در درون خود بگویید حتما عقلش بیشتر از این نمی رسد و اگر نه بهتر عمل می کرد یا شاید در شرایط بد روحی بسر میبرد و .....سوم اینکه : از خودتان خیلی توقع نداشته باشید که چرا اینکار را نکردم آن کار را نکردم چرا .......... با خودتان مهربان باشید به خودتان مثل یک دوست خوب برسید طرف کسانی که اذیتان می کنند نروید فقط از دور دوستشان داشته باشید خودتان را تفریح ببرید برای خودتان خرید کنید و منتظر نباشید یک نفر با اسب سفید بیاد و شما را خوش بخت کند آن  آدم  خود شمائید. چهارم اینکه : نظم وترتیب داشته  باشید و سعی کنید همه چیز مرتب باشد اینطوری اغلب اوقات احساس سبکی و راحتی می کنید . پنجم اینکه : اگر عصبانی شدید ناراحت شدید  دل تنگ شدید  گریه کردید  به خودتان حق بدهید خوب شما هم احساس دارید.  همیشه خندان باشید.