گل نرگس

با تمام وجودت زندگی کن

روزهایت را با بی حوصلگی ورق نزن

هیچوقت فریاد نزن چون لباس سکوتت پاره می شود

رودخانه بهترین ترانه هایش را برای دل کوه می خواند

باد فراموش کار در کوچه پس کوچه ها به دنبال آدرس یک آشنا میگردد

سایه هرکسی مختص خود اوست و تنها چیزی است که کسی نمی تواند از آدم جدایش کند

من عاشق خورشیدم که فقط دوست دارد در روشنایی زندگی کند  و تا شب سر می رسد میگذارد میرود یک جای دیگر که روشن باشد . چه خوب بود ما هم با غم و غصه ها همین کار را می کردیم تا می آمدند سراغ ما ،  میرفتیم یک جای دیگر  که شادی باشد .

زمین احساس خودش را با آتشفشان تخلیه می کند.