مادر، تو شکوفاتر از بهار، نهالِ تنم را پر از شکوفه کردی و با بارانِ عاطفه های صمیمی، اندوه های قلبم را زدودی و مرهمی از ناز و نوازش بر زخم های زندگی ام نهادی. در «تابستان»های سختی با خنکای عشق و وفای خویش، مددکار مهربان مشکلاتم بودی تا در سایه سارِ آرامش بخش تو، من تمامی دردها و رنج ها را بدرود گویم. با وجود تو، یأس دری به رویم نگشود و زندگی رنگ «پائیز» ناامیدی را ندید. تو در «زمستانِ» مرارت های زندگی، چونان شمع سوختی تا نگذاری رنجش هیچ سختی ستون های تنم را بلرزاند. مادر، ای بهار زندگی، شادترین لبخندها و عمیق ترین سلام های ما، همراه با بهترین درودهای خداوندی، نثار بوستان دل آسمانی ات باد. ( با تشکر از آقا نیما)

همانطور که قبلاً برایتان نوشتم مطابق با عرفها و عادتها حرکت نمی کنم و هر چه چیزی رابدون تجزیه وتحلیل همه جوانب آن قبول نمی کنم . نامگذاری  یک روز خاص  را بعنوان  روز مادر و روز  زن  قبول ندارم ، مادران چنان بزرگ وبا شکوهند که همه روزها و ساعتها و ثانیه ها از آن آنهاست و باید همیشه تکریم شوند. زنان نیز چنان در جامعه و  جهان نقش بزرگی دارند که فقط با یک دست می توانند آن را تکان بدهند(در مطالب  جامعه مدنی با شما زنان خواهم نوشت) . نامگذاری یک روز با همه تبلیغات جز سوزاندن دل عده ای که به هر دلیلی نمی توانند هدیه ای دریافت کنند یا کسی را ندارند هدیه بدهند یا بچه هایی که مادرشان درکنارشان نیست یا زنانی که  که فرزندی ندارند یا مادرانی که فرزندانشان درکنارشان نیست و چشم وهم چشمی ها و .... چیزی در بر ندارد و از آنجائیکه بنی آدم زنجیره وار آفریده شده اند،فشرده  شدن قلب حتی یکنفر هم در حلقه شادی طبیعت اثر خواهد گذاشت . من امیدوارم که قدر عزیزانمان را هر لحظه و ثانیه بدانیم و نیازی به یادآوری نباشد.

سالروز میلاد خجسته فاطمه زهرا (س) سرور بانوان جهان، عطای خداوند سبحان و الگوی بی بدیل تمام جهانیان بر شما مبارک...