ای که مال همه هستی ، مال من ، مال او ، مال ما، مال یکایک مان ، نمایندگی انحصاری نداری و به تعداد قلبهای عالم شعبه داری ، ای تنها امکاناتی که برای همه فراهمی و هیچکس نمی تواند از ما بگیرد . تنها دارایی که مال فقیر وغنی هستی ، ای تنها ذخیره ای که جیره بندی ات غیرممکن است . ای قدرتی که مظلومان بیشتر از ظالمان دارند. ای رفیقی که در هیچ شرایطی رفیقش را تنها نمی گذارد و به او خیانت نمی کند. ای پناهگاهی که هیچ گاه امنیتش به مخاطره نمی افتد و حفاظ و حصار هم ندارد.  ای روزنه امیدی که هیچ گاه بسته نمی شوی ، با دهان بسته هم که صدایت می کنند می شنوی و با پای شکسته هم می توان با تو ملاقات کرد. معشوقی که بیشتر از خود عاشقانت به ایشان عشق می ورزی. قاضی که در قضاوتت هیچ احتمال ظلم وخطا نمی رود . ای خریداری که جنس ترک خورده و شکسته را بیشتر می خری . حاکمی که  راه خلاصی را پیش پای محکوم می گذاری . ای دارنده ای که بی منت می بخشی ، دادستانی که را ه های فرار را نشان خلافکار میدهی و کلید زندان را در جیب مجرم می گذاری و چشمت را بر خطای گناهکار می بندی .

ای محبوبی که محبان خود را ترو خشک می کنی و دشمنانت را با روی گشاده بر سر سفره اطعامت می نشانی ،  به منکران و تکذیب کنندگانت هم روزی میدهی . در خانه ات شبانه روزی باز است و کسی را از خانه ات نمی رانی . درخواستهای مکرر درخواست کنندگان آزارت نمیدهد و اصرار وپافشاری کلافه ات نمی کند . ای متعهدی که اگر خودمان را به تو بسپاریم بهتر از خودمان مراقبت می کنی و اگر یک قدم به سویت برداریم ده قدم به سویمان می آیی ، اگر به سمت ات راه برویم به طرف ما می دوی . ای که اگر ذره ای ازما محبت ببینی  با قدردانی بی حد خود شگفت زده و شرمنده مان می کنی . ای که  راه تراشیدن هزاران بهانه  و عذر را به خطاکار می آموزی تا تبرئه اش کنی و مرتب مهلت و وقت اضافه میدهی .

ما را یک آن هم به حال خودمان رها نکن و لحظه ای از ما چشم نگردان