چند روز قبل در ستون یکی از روزنامه ها مقاله ای  خواندم  تحت عنوان اینکه دنیا ماشینی شده  ، پله ها برقی شده ، آدمها سرشان شلوغ شده ، مثل قدیم بهم نزدیک نیستند و...............

همانطور که خالق ما را در کتاب آسمانی معرفی کرده به محض رسیدن به نعمتی  ناسپاس هستیم ،  به نظرم  ما در دوره خیلی خوبی زندگی می کنیم و اگر نمی توانیم از این همه تکنولوژی استفاده کنیم چه کسی مقصر است ؟  حضرت علی ( ع) می فرمایند  با زمانه خودتان پیش بروید ، یکی از این تکنولوژی ها  تلفن همراه است که در هر کجا  هستیم می توانیم صدای عزیزانمان را بشنویم واگر ما تماس گرفتن برایمان سخت است زمانه چه گناهی دارد و یا سرویس پیام کوتاه که نعمت بسیار بزرگی است ، شما در قدیم برای اینکه از عزیزانتان با خبر شوید باید حضوری می رفتید و مسافت زیادی را طی می کردید و خطرات راه را تحمل می کردید ویا از صبح تا بعد ازظهر برای رسیدن به خانه صبر میکردیدو یا برای دیدار عزیزی مشقتی را تحمل می کردید... الان  با یک پیام از عزیزانتان در هر کجا که باشند با خبر می شوید . در محل کار ، سرکلاس درس ، بیرون از منزل و یا  درخیابان و یا رانندگی ، در هر حالی که باشید می توانید ارتباط برقرار کنید و این یعنی نعمت بسیار بزرگ اگرما ناتوان هستیم زمانه چه تقصیری دارد؟ فرض کنید وقتی تلفن همراهتان را صبح روشن می کنید  پیامی مهرآمیز از عزیزتان دریافت کنید چقدر روز را با انرژی مثبت می توانید طی کنید ، یا در حین کار کردن  که همه خستگی روزمرگی برایمان به ارمغان می آورد با فرستادن پیام های عاطفی به  عزیزانمان انرژی مثبت بدهیم یا با یک تماس صدای آنها را بشنویم .   شما از طریق اینترنت  می توانید با تمام هم فکر های خودتان در دنیا ارتباط و تبادل نظر برقرار کنید و دوستان زیادی داشته باشید که حتی آنها راهم ندیدید ولی دوستشان دارید و از نظر فکری به آنها نزدیک هستید .  به نظر من ارتباط قلبی و عاطفی بسیار نزدیکتر از حضور فیزیکی است که به یکدیگر از نظرعاطفی و فکری تعلق نداریم . دیگری پست الکترونیکی که می توانیم کمتر از یک دقیقه با هم ارتباط برقرار کنیم واین همه وسیله ارتباطی و ما آدمهای ناسپاس و ناتوان و کم عاطفه .... اگر ما ناتوانیم و روزمرگی و عادت هایمان را بیشتر از زندگی کردن دوست داریم خدا دیگر برای ما چکارکند؟

استفاده بهینه از این تکنولوژی ها منوط بر این است که دیگران هم مثل شما فکر کنند