در داستان حضرت  مریم (س )  در قرآن می خوانیم که آن حضرت همواره در محراب عبادت بودند و تمام شبانه روز خویش را وقف خدا نموده  واز روزی آسمانی می خوردند  . هنگامی که حضرت زکریا( ع ) به محراب نزد او می رفت ، پیش او خوردنی می یافت و  از وی می پرسید که  این خوراک و طعام از کجا آمده ؟ آن حضرت  پاسخ می دهند که روزی پروردگارم است که بی واسطه برایم فراهم می آورد ، زیرا او هرکس را که بخواهد بی حساب روزی می دهد. اما هنگامی که حضرت مریم ( س ) فرزندش رابه دنیا آورد خداوند به وی فرمان داد تا برای کسب روزی خویش حرکت کرده و درخت خرما را تکان دهد تا ازآن درخت خشک ، خرمای تازه بر زمین ریزد « نخل را بجنبان تا خرمای تازه  برایت فرو ریزد .» مریم آیه 25 .

درتفسیر آمده است که حضرت مریم ( س ) پس از آن که  خطاب آمد که برخیز و درخت را بجنبان تا خرمای تازه بر تو فرو ریزد به خداوند عرضه داشت بار خدایا! پیش از این خودت روزی مرا درمحراب حاضر می کردی حالا چرا می گویی درخت را تکان بدهم . خطاب آمد : پیش از این تمام افکارت متوجه ما بود از این رو تمامی خواسته ها و نیازهایت را برآورده می ساختیم ولی اکنون گوشه ای از دلت متوجه فرزندت شده است. از این رو به همان اندازه که دلت از ما جدا شده گفتیم تا برای روزی خود درخت را تکان دهی تا خرمای تازه بر تو فرو ریزد و از آن بخوری (تفسیر اثنی عشرج 8 ص 169).  در نتیجه هر چه انسان خالص تر باشد و ذکرو یاد خداوند تنها ذکرو یاد او گردد بهره بیشتری می برد . یکتا پرستی یعنی کسی دیگر را غیر او نبینم .

  همچنان که حضرت علی ( ع ) می فرمایند : هر کس با خدا مونس شود از مردم       می رمد .

بنابراین ما که گوشه ای  از دلمان محبت  خانواده و اقوام و دوست و همکارو آشنا و  پست ومقام و میز وصندلی و اثاث منزل و لباس و خرید و ماشین و خانه ومهمانی و تحصیلات و طلا و پول و ................... بعید است دنیا را هم تکان دهیم یک خرما برایمان بیافتد .