گل نرگس

مرگ کلمه ای است که بیشتر ما را تحت تأثیر قرار می دهد و حس ترسی که باعث می شود کمتر به آن فکر کنیم و یا درمورد آن صحبت کنیم . از آنجائیکه  در دین ما تأکید به یاد مرگ شده تا آنجا که پیامبر بیست بار یاد مرگ را در روز برابر با ثواب شهید و حضرت مسیح یادمرگ را مختص اولیای خدا میدانند و ما کمتر توجهی به  این مسئله مهم می کنیم باید بگویم در این نکته مبحث روانشناسی و کاملا علمی نهفته است . روایتی است که  مومن زیرک است یعنی از راههای میانبرخود را  به  قله می رساند . تأکید علم روانشناسی و دنیای امروز براینکه در حال زندگی کنیم  ولی هیچ نسخه ای برای آن داده نشده یکی از آنها همین  یاد مرگ است که باعث می شود ما با نشاط و درحال زندگی کنیم و اشتیاق به نیکی کردن داشته باشیم .

 اول ما باید به این باور قلبی برسیم که زمان مقرری برای ما در نظر گرفته شده که  فرار از آن اجتناب ناپذیر است و در قرآن هم تأکید شده که در موقع مقرر شما با پای خود به قتلگاه می روید یعنی اجل مامشخص شده است . و به این باور قلبی برسیم که از جایی آمدم اینجا هستم و به جای دیگر می روم  بعد از این باور که  زمان مرگ ما مشخص است حال  فکر کنیم که  در این زمان مشخص زندگی با کیفیتی داشته باشیم .  اگر صادقانه و جدی با خودتان برنامه ریزی کنید یعنی  با خودتان یک زمانی را مشخص کنید که از دنیا خواهید رفت مثلا یکماه دیگر یا یک هفته دیگر از همان لحظه خودتان را به این باور برسانید که واقعا سر آن تاریخ از دنیا می روید بعد خواهی دید که حاضر نیستنیدحتی لحظه ای را به بطالت بگذارنید لحظه ای از نیکی کردن دست برنمی دارید و هر آنچه عشق ومحبت دارید نثار عزیزانتان خواهید کرد ، حتی مواظب افکار خود هم هستنید و خواهید دید خیلی چیزها که برایتان با ارزش هستند بی ارزش می شوند و خیلی چیزها هم که از نظرتا دور مانده ارزش می یابند . در واقع به معنای واقعی کلمه زندگی خواهید کرد یعنی اینجا هستید .

بعد از این آزمایش در خواهید یافت که چرا دین ما بر یاد مرگ تأکید کرده در واقع یاد مرگ شیرینی خاصی به زندگی ما می دهد که با هیچ یادی نمی توانیم به آن برسیم .

از جایی آمدم در اینجاهستم وبه جایی دیگر می روم